TBLT و ESA دو اصطلاح مهم در آموزش زبان انگلیسی هستند که ممکن است برای مدرس تازه‌کار شبیه به هم به نظر برسند، اما دقیقاً یک چیز نیستند. برای درک بهتر تفاوت TBLT و ESA باید هریک را بهتر بشناسیم.

TBLT یا Task-Based Language Teaching یادگیری زبان را حول انجام وظایف ارتباطی معنادار سازمان‌دهی می‌کند؛ در مقابل، ESA یا Engage–Study–Activate چارچوبی برای طراحی و مرحله‌بندی درس است که به مدرس کمک می‌کند علاقه زبان‌آموز را ایجاد کرده، روی زبان تمرکز و سپس فرصت استفاده از زبان را فراهم کند. 

در این مطلب از هیربد همه چیز در رابطه با TBLT و ESA را خواهیم گفت. سپس به بیان تفاوت TBLT و ESA پرداخته و راهنمایی کاملی را در اختیارتان می‌گذاریم. 

TBLT چیست؟

TBLT مخفف Task-Based Language Teaching است و در فارسی معمولاً «آموزش زبان مبتنی بر تکلیف» یا «تدریس مبتنی بر وظیفه» ترجمه می‌شود.

ایده اصلی TBLT این است که زبان‌آموز به جای اینکه فقط درباره زبان مطالعه کند، از زبان برای انجام کاری معنادار استفاده کند. در این رویکرد وظیفه محور، Task باید چیزی فراتر از تکرار ساختار گرامری باشد؛ زبان‌آموز باید با استفاده از زبان انگلیسی بتواند اطلاعاتی را منتقل کند، تصمیمی بگیرد، مشکلی را حل کند، برنامه‌ای طراحی کند یا به نتیجه‌ای برسد. برای مثال، اگر موضوع درس «سفر» باشد، مدرس می‌تواند به جای اینکه ابتدا فهرستی از واژگان سفر را آموزش دهد، به زبان‌آموزان بگوید:

You are planning a three-day trip for two friends. Decide where they should go, how they should travel and what they should do each day

زبان‌آموزان باید با استفاده از منابع و زبان موجود با یکدیگر صحبت کنند و در نهایت به جمع‌بندی برای برنامه سفر برسند. در پایان، مدرس می‌تواند زبان موردنیاز یا خطاهای مهمی را که در حین فعالیت مشاهده کرده است بررسی کند.

 در TBLT، ارتباط و رسیدن به نتیجه Task نقش مرکزی دارد و زبان‌آموز برای انجام آن کار مجبور به استفاده از زبان می‌شود. British Council نیز Task-Based Learning را رویکردی می‌داند که در آن زبان‌آموزان برای انجام Task به برقراری ارتباط نیاز دارند و پس از انجام Task می‌توان زبان مورد استفاده را بررسی کرد.

ESA چیست؟

ESA مخفف Engage, Study, Activate است و با کارهای Jeremy Harmer در حوزه آموزش زبان شناخته می‌شود. همان‌طور که پیداست،‌سه بخش اصلی رویکرد فعالیت محور عبارت‌اند از:

• Engage: درگیر کردن زبان‌آموز با موضوع و ایجاد علاقه یا آمادگی برای یادگیری

• Study: تمرکز آگاهانه روی زبان؛ مانند معنی، ساختار، کاربرد، واژگان یا تلفظ

• Activate: استفاده نسبتاً آزادتر از زبان برای برقراری ارتباط و انجام فعالیت

برای مثال، اگر موضوع درس Making Suggestions باشد، مدرس می‌تواند ابتدا درباره مشکل یا موقعیتی واقعی با زبان‌آموزان صحبت کند. سپس عبارت‌هایی مانند موارد زیر را بررسی کند:

?...Why don't you

?...You could

?...How about

بعد زبان‌آموزان در فعالیتی مانند برنامه‌ریزی سفر یا حل مشکلی واقعی از این عبارت‌ها و سایر منابع زبانی خود استفاده کنند. نکته مهم این است که ESA الزاماً به شکل خطی Engage → Study → Activate اجرا نمی‌شود. ترتیب مراحل می‌تواند با توجه به هدف درس تغییر کند و حتی بعضی مراحل دوباره تکرار شوند.

تفاوت TBLT و ESA در چیست؟

برای فهم تفاوت TBLT و ESA، بهتر است این دو را در دو سطح متفاوت ببینیم. TBLT بیشتر درباره این است  که یادگیری زبان حول چه چیزی سازمان‌دهی شود.به عبارت بهتر، پاسخ TBLT این است: حول Taskهای معنادار و ارتباطی. ESA بیشتر درباره این است که درس چگونه مرحله‌بندی شود. یعنی این‌که پاسخ ESA این است: با ایجاد Engagement، تمرکز روی Study و فراهم کردن فرصت Activate؛ البته با امکان تغییر ترتیب این مراحل.

به همین دلیل، مقایسه این دو به شکل «کدام روش بهتر است؟» و «تفاوت TBLT و ESA» کمی گمراه‌کننده است. TBLT و ESA الزاماً رقیب مستقیم یکدیگر نیستند و مدرس می‌تواند از ایده‌های هر دو در برنامه‌ریزی درس استفاده کند. British Council نیز تأکید می‌کند که در کلاس زبان مدرن، مدرس می‌تواند تکنیک‌هایی را از رویکردهای مختلف متناسب با نیاز زبان‌آموز انتخاب کند؛ بنابراین استفاده از چارچوبی خاص، به معنای کنار گذاشتن همه روش‌های دیگر نیست.

تفاوت TBLT و ESA؛ مقایسه سریع

در این‌جا از پارامترهای مختلف استفاده کرده‌ایم تا تفاوت TBLT و ESA را بهتر نشان دهیم.

این تفاوت‌ها نشان می‌دهد که TBLT را نباید صرفاً به «انجام فعالیت گروهی» و ESA را هم صرفاً به «گرم کردن، تدریس گرامر و تمرین» تقلیل داد. 

Task واقعی چه ویژگی‌هایی دارد؟ 

از مهم‌ترین نکات برای مدرس تازه‌کار این است که هر فعالیتی Task محسوب نمی‌شود. فرض کنید مدرس به زبان‌آموزان می‌گوید:

.Use the present perfect to make five sentences

این فعالیت می‌تواند برای تمرین گرامر مفید باشد، اما لزوماً هر Task به معنای دقیق TBLT نیست. حالا موقعیت دیگری را در نظر بگیرید:

.Your friend wants to move to a new city. Compare three cities and decide which one would be the best choice for them

در اینجا زبان‌آموز برای رسیدن به تصمیم نهایی، باید اطلاعات را بررسی کند، با دیگران صحبت کند، نظر بدهد و از زبان برای رسیدن به نتیجه استفاده کند. پس این همان Taskی است که مدرس می‌تواند طراحی کرده و در اختیار زبان‌آموزان قرار دهد.

در ادبیات TBLT، تعریف دقیق «Task» موضوع مهمی است و پژوهشگران بر تفاوت میان Task ارتباطی و فعالیت‌هایی که صرفاً نام Task گرفته‌اند تأکید کرده‌اند.

هر درس TBLT چگونه اجرا می‌شود؟

TBLT  که از مدل‌های رایج برای اجرای درس است، مبتنی بر Task بوده و شامل سه بخش کلی خواهد بود:

Pre-task → Main task → Post-task

در مرحله Pre-task، مدرس زبان‌آموز را برای انجام Task آماده می‌کند. این آماده‌سازی می‌تواند شامل فعال کردن دانش قبلی، معرفی موضوع، ارائه نمونه یا آماده کردن راهبردهای لازم باشد.

در Main Task، زبان‌آموزان خود فعالیت اصلی را انجام می‌دهند و مدرس بیشتر نقش مشاهده‌گر و تسهیلگر دارد.

در Post-task، می‌توان درباره نتیجه فعالیت، زبان استفاده‌شده، خطاهای مهم یا راه‌های بهتر انجام Task صحبت کرد. پژوهش‌های مربوط به TBLT نیز این سه مرحله را به عنوان ساختاری رایج برای اجرای Task بررسی کرده‌اند. مثلاً در کلاس Intermediate با موضوع Travel Problems:

• Pre-task: زبان‌آموزان درباره مشکلات احتمالی سفر صحبت می‌کنند و چند واژه کلیدی را مرور می‌کنند.

• Main task: هر گروه باید برای مسافری که پروازش لغو شده، برنامه‌ای جایگزین را طراحی کند.

• Post-task: گروه‌ها راه‌حل خود را ارائه می‌دهند و مدرس روی چند خطای مهم یا عبارت کاربردی تمرکز می‌کند.

درس ESA چگونه اجرا می‌شود؟

حالا همان موضوع (کلاس Intermediate با موضوع Travel Problems) را با ESA طراحی کنیم: 

Engage: مدرس تصویری از فرودگاه شلوغ یا پرواز لغوشده نشان می‌دهد و می‌پرسد:

?What would you do if your flight was cancelled

هدف این مرحله ایجاد علاقه و فعال کردن تجربه یا دانش قبلی زبان‌آموز است.

Study: مدرس چند عبارت کاربردی را از پاسخ‌های زبان‌آموزان استخراج می‌کند و روی آنها کار می‌کند:

.My flight has been cancelled

?Could you help me find another flight

.I'd like to change my booking

زبان‌آموزان معنی، ساختار و تلفظ را بررسی و تمرین می‌کنند.

Activate: حالا زبان‌آموزان نقش مسافر و کارمند فرودگاه را بازی می‌کنند. آنها باید مشکل را توضیح دهند و راه‌حل پیدا کنند. در این مرحله، هدف این نیست که زبان‌آموز فقط جمله‌ای را که مدرس آموزش داده تکرار کند؛ باید بتواند از منابع زبانی خود برای برقراری ارتباط استفاده کند.

آیا TBLT یعنی دیگر گرامر تدریس نکنیم؟

خیر. این موضوع، از سوءبرداشت‌های رایج درباره TBLT است. Task-Based Teaching به این معنا نیست که مدرس نباید درباره فرم زبان صحبت کند. از بحث‌های مهم در ادبیات TBLT دقیقاً این است که Focus on Form چه زمانی و چگونه انجام شود و نقش آموزش صریح زبان چه باشد.

برای مثال، اگر زبان‌آموزان در Task مشخصی، بارها از ساختار خاصی به شکل نادرست استفاده کنند، مدرس می‌تواند بعد از فعالیت روی همان ساختار تمرکز کند. بنابراین TBLT را نباید با این تصور اشتباه کرد که: «زبان‌آموزان فقط صحبت کنند و مدرس هیچ‌وقت زبان را توضیح ندهد.»؛ هدف این است که توجه به فرم زبان در خدمت استفاده معنادار از زبان قرار بگیرد.

آیا ESA همان PPP است؟

ESA همان PPP نیست. ESA و PPP دو روش متفاوت برای طراحی و اجرای درس زبان هستند، هرچند در بعضی کلاس‌ها ممکن است فعالیت‌های آن‌ها شبیه به هم به نظر برسد. برای درک تفاوت این دو روش، ابتدا باید بدانیم PPP چیست.

PPP چیست؟ 

PPP مخفف سه مرحله Presentation، Practice و Production است و یکی از الگوهای شناخته‌شده برای طراحی درس زبان، به‌ویژه در آموزش گرامر و ساختارهای زبانی است. در ادامه به شرح هر یک از قسمت‌های رویکرد معرفی، تمرین و موقعیت واقعی پرداخته‌ایم.

در مرحله Presentation، مدرس زبان یا ساختار جدید را به زبان‌آموز معرفی می‌کند. برای مثال، اگر هدف درس آموزش زمان گذشته ساده باشد، مدرس ابتدا کاربرد و ساختار آن را با مثال، موقعیت یا توضیح کوتاه ارائه می‌دهد.

در مرحله Practice، زبان‌آموز با کمک و کنترل بیشتر مدرس، ساختار جدید را تمرین می‌کند. این تمرین می‌تواند شامل کامل کردن جمله، انتخاب گزینه درست، تبدیل جمله یا تمرین پرسش و پاسخ باشد. در این مرحله، تمرکز بیشتر روی درست استفاده کردن از زبان است.

در مرحله Production، زبان‌آموز باید از زبان جدید در موقعیتی آزادتر استفاده کند. برای مثال، بعد از یادگیری گذشته ساده، زبان‌آموز می‌تواند درباره اتفاقات آخر هفته خود صحبت کند یا با همکلاسی‌اش درباره کارهایی که انجام داده گفت‌وگو کند.

تفاوت اصلی ESA و PPP چیست؟

تفاوت ESA و PPP فقط در نام مراحل نیست؛ نگاه این دو مدل به فرایند تدریس و یادگیری زبان متفاوت است. در PPP، مسیر درس معمولاً از ارائه زبان جدید شروع می‌شود و بعد زبان‌آموز آن را تمرین می‌کند و در نهایت به مرحله استفاده می‌رسد. اما در ESA، درس می‌تواند با درگیر کردن زبان‌آموز با موضوع شروع شود. بعد مدرس و زبان‌آموز روی زبان موردنیاز تمرکز می‌کنند و در پایان، زبان‌آموز آن را در یک فعالیت ارتباطی به کار می‌برد.

برای مثال، فرض کنید موضوع درس «برنامه‌های آخر هفته» و هدف آموزش going to باشد. در PPP، مدرس ممکن است ابتدا ساختار be going to را معرفی کند، سپس زبان‌آموز چند تمرین انجام دهد و در پایان درباره برنامه آخر هفته خود صحبت کند. در ESA، مدرس می‌تواند ابتدا درباره برنامه آخر هفته از زبان‌آموزان سؤال کند یا تصویری از فعالیت‌های مختلف نشان دهد تا آن‌ها درباره موضوع صحبت کنند (Engage). سپس ساختار be going to و کاربرد آن بررسی و تمرین شود (Study). در پایان، زبان‌آموزان درباره برنامه واقعی آخر هفته خود با هم گفت‌وگو کنند (Activate).

برای مدرس تازه‌کار، PPP ساده‌تر است یا ESA؟

اگر تازه تدریس زبان را شروع کرده‌اید، PPP معمولاً چارچوب ساده‌تر و قابل‌پیش‌بینی‌تری برای شروع است. چون مراحل آن کاملاً مشخص است: ابتدا زبان جدید را معرفی می‌کنید، سپس تمرین می‌دهید و در پایان از زبان‌آموز می‌خواهید از آن استفاده کند. این ساختار می‌تواند برای یادگیری مهارت‌های اولیه Lesson Planning مفید باشد؛ چون مدرس تازه‌کار راحت‌تر می‌تواند هدف درس، فعالیت‌ها و ترتیب آن‌ها را مشخص کند. با این حال، این به معنی «بهتر بودن PPP» نیست. ESA انعطاف بیشتری دارد و به مدرس کمک می‌کند کلاس را از حالت صرفاً توضیح و تمرین خارج کند و زبان‌آموز را بیشتر درگیر موضوع و استفاده واقعی از زبان کند.

نکته مهم این است که مدرس نباید این دو مدل را به شکل کاملاً خشک اجرا کند. در یک کلاس واقعی، ممکن است عناصر PPP و ESA با هم ترکیب شوند و ترتیب فعالیت‌ها نیز با توجه به سطح زبان‌آموز، هدف درس، سن، نوع کلاس و محتوای آموزشی تغییر کند. به همین دلیل، بهتر است مدرس تازه‌کار ابتدا منطق هر دو مدل را یاد بگیرد و بعد به‌جای حفظ کردن مراحل، بتواند برای هدف مشخص درس، مناسب‌ترین فعالیت و ترتیب را انتخاب کند.

برای مدرس تازه‌کار بین TBLT و ESA کدام ساده‌تر است؟

اگر تازه وارد تدریس شده‌اید، ESA معمولاً می‌تواند چارچوب قابل‌فهم‌تری برای شروع Lesson Planning در اختیارتان قرار دهد؛ چون می‌توانید ابتدا از خودتان بپرسید:

• چطور زبان‌آموز را درگیر کنم؟

• چه چیزی باید یاد بگیرد یا روی چه چیزی تمرکز کند؟

• چطور فرصت استفاده از زبان را ایجاد کنم؟

اما این به معنی کنار گذاشتن TBLT نیست. مدرس تازه‌کار می‌تواند ابتدا با ESA ساختار درس را مدیریت کند و سپس به‌تدریج Taskهای واقعی‌تر را وارد کلاس کند. با افزایش تجربه، طراحی Task، پیش‌بینی مشکلات، مدیریت زمان و ارائه بازخورد نیز ساده‌تر می‌شود.

برای زبان‌آموزان سطح مبتدی TBLT بهتر است یا ESA؟

هیچ پاسخ مطلقی وجود ندارد. برای زبان‌آموز مبتدی، Task باید به اندازه کافی ساده و قابل مدیریت طراحی شود. اگر Task از نظر زبانی یا شناختی بیش از حد دشوار باشد، زبان‌آموز ممکن است به جای استفاده از انگلیسی، به زبان مادری برگردد یا اصلاً نتواند فعالیت را انجام دهد.

از طرف دیگر، TBLT فقط برای زبان‌آموزان پیشرفته نیست. پژوهش‌های جدید نیز TBLT را در زمینه آموزش زبان به زبان‌آموزان کم‌سن بررسی کرده‌اند و نشان می‌دهند که طراحی و اجرای Task باید با سطح، سن و شرایط یادگیرنده سازگار شود. برای مدرس تازه‌کار، راه عملی این است که در سطح پایین‌تر Task را کوتاه، مشخص و دارای پشتیبانی زبانی کافی طراحی کند. مثلاً به جای:

.Plan a holiday for your family

می‌توان گفت:

.Choose a destination, a hotel and two activities for your family. Explain your choices to your partner

Task مشخص‌تر شده و زبان‌آموز می‌داند دقیقاً باید به چه نتیجه‌ای برسد.

برای کلاس Speaking کدام رویکرد کاربردی‌تر است؟

اگر به تفاوت TBLT و ESA  دقت کنیم، می‌بینیم که هر دو روش برای مهارت صحبت کردن، می‌توانند بسیار مفید باشند؛ اما TBLT به‌طور طبیعی فرصت بیشتری برای استفاده معنادار از زبان در تعامل ایجاد می‌کند. فرض کنید هدف شما تمرین Speaking درباره تصمیم‌گیری است. در فعالیتی ساده، از زبان‌آموز می‌خواهید: 

.Talk about your favorite city

اما اگر آن را به Task تبدیل کنید:

.You and your partner have $2,000 for a five-day trip. Choose a city, plan your budget and decide how you will spend the money

زبان‌آموز باید سؤال بپرسد، پیشنهاد بدهد، مخالفت کند، مذاکره کند و تصمیم بگیرد. در این حالت، زبان‌آموز نمی‌داند دقیقاً چه جمله‌ای قرار است تولید کند؛ باید از منابع زبانی خود برای حل مسئله استفاده کند. این همان نوع استفاده معناداری است که در TBLT اهمیت دارد.

برای آموزش گرامر کدام را انتخاب کنیم؟

اینجا ESA می‌تواند برای مدرس تازه‌کار بسیار کاربردی باشد. فرض کنید هدف درس Comparatives است.

• Engage: تصاویر دو شهر را نشان دهید و درباره آنها سؤال کنید.

• Study: ساختارهای bigger than، more expensive than و more interesting than را بررسی کنید.

• Activate: زبان‌آموزان دو شهر را با توجه به هزینه، آب‌وهوا، سرگرمی و حمل‌ونقل مقایسه کنند و در نهایت یکی را برای سفر انتخاب کنند.

اما همین درس را می‌توان با رویکرد TBLT نیز طراحی کرد. مثلاً Task اصلی این باشد:

.Your company wants to open a new office. Compare three cities and recommend the best one

زبان‌آموزان در جریان Task به زبان نیاز پیدا می‌کنند و مدرس می‌تواند بعداً روی ساختارهای مقایسه‌ای تمرکز کند. پس مسئله این نیست که «گرامر = ESA» و «Speaking = TBLT». هر دو چارچوب می‌توانند برای اهداف مختلف به کار بروند.

اشتباهات رایج مدرس تازه‌کار در استفاده از TBLT

در این‌جا برخی از رایج‌ترین اشتباهات مدرسین زبان انگلیسی در خصوص استفاده از TBLT را آورده‌ایم.

• هر فعالیت گروهی را Task ندانید

• گروهی بودن فعالیت به‌تنهایی آن را TBLT نمی‌کند. باید ببینید زبان‌آموز برای انجام فعالیت چه نتیجه‌ای باید به دست بیاورد و آیا واقعاً نیاز به استفاده از زبان برای رسیدن به آن نتیجه دارد یا خیر.

• قبل از Task همه زبان را آموزش ندهید

• اگر قرار باشد قبل از هر Task تمام واژگان، گرامر و جمله‌های موردنیاز را آموزش دهید، ممکن است فعالیت به تمرین کنترل‌شده همان زبان تبدیل شود. در TBLT، از اهداف Task این است که زبان‌آموز در فرایند ارتباط با نیازهای زبانی واقعی مواجه شود.

• هنگام Task بیش از حد صحبت نکنید

• وقتی زبان‌آموزان مشغول انجام Task هستند، مدرس نباید دائماً مکالمه آنها را کنترل کند. نقش مدرس می‌تواند شامل مشاهده، مدیریت زمان، کمک در مواقع ضروری و یادداشت‌برداری برای Feedback بعدی باشد.

• Task را بیش از حد سخت نکنید

• Task باید چالش ایجاد کند، اما اگر زبان‌آموز نتواند از عهده آن برآید، هدف ارتباطی از بین می‌رود.

اشتباهات رایج در استفاده از ESA

در این‌جا برخی از رایج‌ترین اشتباهات مدرسین زبان انگلیسی در خصوص استفاده از ESA ذکر شده است.

• Engage را با بازی صرفاً سرگرم‌کننده اشتباه نگیرید

• Engage باید زبان‌آموز را به موضوع و هدف درس مرتبط کند. هر فعالیت سرگرم‌کننده‌ای الزاماً Engagement مؤثر ایجاد نمی‌کند.

• Study را به سخنرانی مدرس تبدیل نکنید

• در Study می‌توان از توضیح مدرس استفاده کرد، اما فعالیت‌های کشف، تحلیل مثال، تمرین و توجه به فرم زبان نیز می‌توانند در این مرحله قرار بگیرند.

• Activate را به تکرار جمله تبدیل نکنید

* نکته: برای اشتباه «Activate را به تکرار جمله تبدیل نکنید»، در این جا مثالی را عنوان کرده‌ایم. اگر به زبان‌آموز بگویید:

.Use "I would like to..." and ask your partner three questions

ممکن است هنوز در حال تمرین کنترل‌شده باشید. در Activate بهتر است زبان‌آموز آزادی بیشتری برای انتخاب زبان مناسب داشته باشد و تمرکز اصلی روی انتقال معنا و ارتباط باشد.

آیا می‌توان TBLT و ESA را با هم ترکیب کرد؟

با وجود تفاوت TBLT و ESA، می‌توان این دو را با هم ترکیب کرد. این امر برای مدرس تازه‌کار این ترکیب می‌تواند بسیار کاربردی باشد. برای مثال، درس را با ESA طراحی کنید اما Task اصلی را با اصول TBLT بسازید:

• Engage: موضوع سفر را معرفی کنید.

• Study: چند عبارت کاربردی را بررسی کنید.

• Activate / Task: گروه‌ها برای مسافری با بودجه مشخص برنامه سفر طراحی کنند.

• Post-task: گروه‌ها نتیجه را ارائه دهند و مدرس روی زبان استفاده‌شده، خطاهای مهم و عبارت‌های مفید Feedback بدهد. 

یا می‌توانید از ساختاری متفاوت استفاده کنید:

Engage → Task → Study → Task Again

در این حالت، زبان‌آموز ابتدا تلاش می‌کند Task را انجام دهد، مدرس نیازهای زبانی را تشخیص می‌دهد، سپس Study انجام می‌شود و زبان‌آموز دوباره Task را انجام می‌دهد. این مدل به ایده Boomerang در ESA نزدیک می‌شود و همزمان از اصول Task-Based Teaching استفاده می‌کند.

Teacher Tip: اول هدف را مشخص کنید، بعد روش را انتخاب کنید

از اشتباهات رایج مدرس‌های تازه‌کار این است که ابتدا تصمیم می‌گیرند: «امروز می‌خواهم ESA کار کنم.» یا: «امروز باید TBLT اجرا کنم.». بهتر است ترتیب تصمیم‌گیری برعکس باشد. ابتدا بپرسید: هدف این جلسه چیست؟

اگر هدف این است که زبان‌آموز بتواند در موقعیتی واقعی مذاکره کند، Task می‌تواند انتخاب مناسبی باشد. اگر هدف این است که زبان‌آموز با ساختار جدیدی آشنا شود و سپس آن را در ارتباط به کار ببرد، ESA می‌تواند چارچوب مناسبی برای طراحی درس باشد. اگر هم هر دو هدف را دارید، ترکیب آنها کاملاً منطقی است.

جمع‌بندی

TBLT و ESA هر دو می‌توانند ابزارهای ارزشمندی برای مدرس زبان انگلیسی باشند، اما نقش یکسانی ندارند. TBLT رویکردی Task محور است که در آن زبان‌آموز با استفاده از زبان برای انجام کار و رسیدن به نتیجه ارتباطی تلاش می‌کند؛ ESA بیشتر چارچوبی برای طراحی و مرحله‌بندی درس است که سه عنصر Engage، Study و Activate را در اختیار مدرس قرار می‌دهد.

برای مدرس تازه‌کار، مهم‌تر از حفظ کردن نام روش‌ها این است که بتواند هدف آموزشی را مشخص کند، فعالیت متناسب با سطح زبان‌آموز طراحی کند، فرصت واقعی برای استفاده از زبان ایجاد کند و بعد از کلاس بررسی کند که آیا فعالیت واقعاً به هدف موردنظر رسیده است یا نه. در عمل، استفاده هوشمندانه از عناصر هر دو رویکرد می‌تواند بسیار مفیدتر از پایبندی خشک به مدلی یکسان باشد.

دوره TTC تربیت مدرس هیربد

اگر به دنبال تدریس زبان انگلیسی هستید می‌بایست شرکت در دوره‌های تربیت مدرس زبان انگلیسی هیربد را در برنامه خود بگنجانید. آکادمی آنلاین زبان انگلیسی هیربد، با برگزاری دوره TTC، مناسب تمام افرادی است که در سطح مناسبی از زبان انگلیسی قرار دارند و می‌خواهند مهارت تدریس را فرا بگیرند. این دوره مناسب افراد ۱۸ سال به بالا است.